• hartslagmeting,
• biochemische basis van inspanning bij paarden,
• algemene cursus voor beginnende (m)endurance ruiters en menners.

Hieronder staat meer informatie over elke workshop, als je vragen hebt, kun je altijd een reactie achterlaten.

.

21 januari Workshop hartslagmeting bij Country Mill

Georganiseerd door de Endurance Academy van de KEV. Gegeven door Suzanne

Locatie: Countrymill Horsesupport, Jan Plassensteeg 18a in Nijkerk
Tijd: van 13.00 – 16.00 uur
Inschrijfgeld: 12,50 euro per persoon (inclusief koffie/thee); bij de zaal voldoen.

De workshop hartslagmeting gaat zowel in theorie als praktijk dieper in op:
- interpretatie van de hartslag bij paarden,
- gebruik van hartslagmeting in training,
- effect van training op hart en bloedvaten,
- gebruik van hartslagmeting in wedstrijden,
- werken met stethoscoop en hartslagmeters.
Je kan zelf oefenen met de stethoscoop, we analyseren de Google Earth hartslag weergaven van klasse IV wedstrijden en we bekijken de hartslagen van enkele paarden live op een scherm.

Deelnemers krijgen 10% korting op een Polar hartslagmeter tijdens de workshop.

Inschrijven kan via inschrijven@cyberlokaal.nl

.

29 januari Biochemische basis van inspanning bij paarden

Locatie: Stoeterij Angelbeeck, Afferden
Tijd: van 13.00 – 17.00 uur met een korte pauze
Inschrijfgeld: 25 euro inclusief koffie, thee, frisdranken

Op een begrijpelijke manier gaat Suzanne diep in op de biochemische basis van paarden in beweging. Hoe zijn spieren opgebouwd? Wat gebeurd er in de cellen? Op welke manieren kan voeding worden omgezet in energie? Wat verandert er na training? Waarom is zuurstof eigenlijk nodig? Hoe werken mitochondriën (de energie fabriekjes in cellen)? En waarom is verzuring helemaal geen probleem?

Deze vragen, en meer, worden beantwoord tijdens de informatieve en uitdagende lezing.

Suzanne heeft Moleculaire Levenswetenschappen gestudeerd aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Als internationaal endurance ruiter en in haar baan als Scientist bij Blue4Green verdiept ze zich in de biochemische basis van inspanning bij paarden.

Bij voldoende interesse, zal Suzanne in deze lezing bijgestaan worden door Cavalor die graag een informatieve bijdrage wil leveren hoe een paard dan aan de juiste energie kan komen uit voeding!

Inschrijven kan via info@stoeterij-angelbeeck.nl

.

Cursus (M)Endurance bij Onder de Kastanje

Locatie: Onder de Kastanje, Kootwijkerbroek
Data: 18 en 25 februari en 3 maart en deelname aan de (m)endurance wedstrijd op 24 of 25 maart
Inschrijfgeld: volgt

Cursus voor beginnende (m)endurance ruiters en menners. Alle aspecten van de sport komen aan bod: training, wedstrijd rijden, reglementen, veterinaire keuringen, voeding, groomen etc. De cursus is inclusief deelname aan de (m)endurance wedstrijd in Kootwijkerbroek, waarbij deelnemers extra begeleiding krijgen.

Een uitgebreid programma volgt binnenkort en inschrijven kan via dit formulier.

De route start met een zwaar stuk door het duin bij Meijendel. We beginnen dus in een rustig drafje met de echt zware stukken in stap. Vlak voor we het strand opgaan, worden we ingehaald door de eerste ruiters van de 45 km die een kwartier na ons gestart waren. Piaf galoppeert lekker samen met het paard van Willem Koet over het strand. De 45 km gaat eerder het duin in dan onze route en Piaf moet weer alleen verder. Ze heeft altijd alles in de gaten, maar is nergens bang voor: blaffende honden, vissers, surfers, harddravers met sulkies, ze galoppeert er gewoon langs. We kunnen dus lekker doorrijden, maar het tweede stuk duin doen we weer rustig aan. Het is gelukkig minder zwaar dan het eerste stuk en niet zo lang. Vervolgens terug over het strand en al snel een groompunt. Door de relatief hoge temperatuur en beginnende wintervacht is het belangrijk goed te koelen, ook al is het herfst.

We rijden door de duinen terug naar het wedstrijdterrein voor de vetgate. Het pad is lang, recht en zwaar, maar dat vindt Piaf geen probleem en ze loopt gewoon lekker door. In de vetgate wil haar hartslag niet snel zakken; ze blijkt te moeten plassen en daarna kunnen we gelukkig meteen aanbieden.

Het tweede traject gaat over dezelfde route als het eerste, dus we kennen nu de route en kunnen wat sneller rijden. Alle klasse I ruiters waren al gestart voor wij in de vetgate kwamen, dus er is niemand om mee samen te rijden. Op het eind van het lange stuk strand lijkt Piaf het een beetje saai te gaan vinden, maar in het duin gaan de oortjes er weer op. Na de tweede keer over lange pad door het laatste stuk duin is ze het zand toch wel zat en het allerlaatste stukje draven we lekker over de verharde weg naar de finish. We kunnen sneller aanbieden dan de eerste keer en een half uur later komt Piaf prima door de nakeuring en “wint” ze de wedstrijd. We hebben een schitterende prijs gekregen: een fotoshoot van Vanessa Teepe.

Piaf is nu gekwalificeerd voor CEI wedstrijden, dus alle aandacht was op het eind verdiend voor haar!

We draven door de dorpjes waar vele mensen langs de kant staan te klappen. Sommigen hangen uit hun slaapkamerraam in hun nachtkleding. Vervolgens rustig over de brug over de Tarn en een tijdje gaat het omhoog in een lekkere draf. Links, aan de andere kant van de Tarn, slingert een lint lampen van groomauto’s, rechts vreemde geluiden van nachtvogels, voor me Orion in de sterren en vlak daaronder de witte billen van Gitana in het licht van mijn lamp. Dan een stuk over het asfalt en daarna mooie paden waarvan ik verwachtte dat ze zouden gaan stijgen. Maar het blijft vlak en hier hadden we harder moeten gaan om aan onze opdracht te voldoen. Nu bleven we steken op 13 km/u in het eerste rondje. Jammer, maar het betekende wel dat de paarden niks hadden geleden en heel fit de wedstrijd konden vervolgen.

Misschien iets te fit zelfs, want Noniusz is erg onrustig in de eerste vetgate, waardoor we niet snel aan kunnen bieden. Maar na een goede rust kunnen we wat meer tempo maken in het tweede rondje. Ik ga samen met Barbara op weg en de paarden lopen heerlijk samen. Al gauw wordt het mistig en soms hebben we nog geen 3 meter zicht. Lastig met al die stenen. Je weet dat er aan de linkerkant van het pad niks is; alleen ravijn en mist. Maar daar denk je maar niet aan; de paden zijn breed genoeg om veilig te rijden.

Met een mooi tempo komen we aan in de tweede vetgate en beide paarden doorlopen de keuring zonder problemen. Het paard van Yvonne is hier helaas niet helemaal rad en zij mag niet verder.

Barbara en ik beginnen aan de lange beklimming van de Mont Aigoual: 8 km in een langzaam drafje omhoog. Pachinco doet dapper het werk en Noniusz loopt dankbaar achter hem aan. Nog steeds veel mist, soms komt er ineens een vlaag hard op je af en even zie je niets. Het laatste stuk is zo steil dat het in stap moet door de dichte, koude mist. Bovenop Mont Aigoual zijn de routepaaltjes bijna niet meer te zien, we zoeken een weg tussen de stenen en horen gelukkig de grooms roepen. Koelen is amper nodig en nadat de paarden wat gedronken hebben, gaan we snel verder. Naar beneden gaat Noniusz weer vrolijk voorop en we proberen zo veel mogelijk tempo te maken op de mooie paden.

Na een prima derde vetgate op naar een lastig rondje; vlak voor de laatste vetgate zit een zware klim die je tempo enorm drukt. Doorrijden in het begin dus! Het weer wordt beter en eindelijk zien de we schitterende uitzichten van de Cevennes. We galopperen over mooie, dalende paden door het bos. Langs een schitterend kasteel en dan door het dorp waar we nog even tempo maken om bij Jannet te komen. We bereiken haar aan de voet van de grote helling. Samen stappen we omhoog door de warme zon. Bovenaan nog even groomen en dan maar een klein stukje naar de vetgate. In een mooie draf komen we de vetgate binnen. Langs de grooms die klappen en ons aanmoedigen. Noniusz voelt goed, maar bij de eerste keer draven zie ik dat hij niet helemaal lekker loopt. We krijgen toch een A van de dierenarts en in de vetgate besteden we extra aandacht aan de benen, maar er is niks te zien. Bij de re-inspection (in de vierde en vijfde vetgate zit standaard een tweede keuring aan het eind van de rust) loopt hij toch echt niet helemaal lekker. En dus moeten we stoppen… Het is terecht, maar ik baal er ontzettend van. Had nog zo graag over de hoogvlakte gereden en samen met de anderen over de finish gekomen. Maar helaas, zo is de sport.

Gelukkig had ons uitvallen geen invloed op het team dat keurig 5e werd. Een hele goede prestatie, gezien het terrein en de resultaten van de afgelopen jaren. En heel knap van onze bondscoach Emile Docquier die ons samen met zijn vrouw Kristel begeleid heeft.

Inmiddels loopt Noniusz weer helemaal goed en hij blijft maar spelen en rennen. Toen ik vandaag Piaf ging trainen, was hij boos dat hij niet mee mocht en vloog door de wei. Gelukkig maar. We hebben er heel veel van geleerd en van genoten. Iedereen die heeft geholpen, ontzettend bedankt!

MAAR de andere drie dames van het team zijn goed gefinished en het Nederlandse team is 5e geworden!

Ik zal later deze week uitgebreid verslag doen van de wedstrijd.

Morgen om 4.30 is de start. Voor het team zullen Jeanne Linneweever, Barbara Peterse, Jannet van Wijk en ik starten. Yvonne van der Velde en Carmen Romer starten individueel.

Foto’s en filmpjes van de voorkeuring heb ik helaas nog niet, maar hier nog een mooie van de doorgang door de Tarn.

Aansluitend was er een lopend buffet, waar iedereen in de rij stond om met onze mascotte op de foto te gaan!

Ook wennen aan het terrein is belangrijk, gisteren en vandaag zijn we druk geweest met het ontdekken van de omgeving. De ruiters hebben gisteren een uur gestapt op de paarden, en vandaag zijn stond er een wandeling van twee uur op het programma. Daarbij hebben we ook het laatste stuk van de route afgelegd; een breed, dalend pad met goede bodem.

Maar het is niet alleen genieten van het weer en paarden trainen, de hele dag zijn we druk in de weer met het hele team. Om te beginnen gaan de stallen om 8 uur open, dan worden de paarden gevoerd, aan de hand gestapt en de stallen worden gemest.  Om 9 uur worden de paarden bekeken door Emile (de bondscoach), daarna is er van alles te doen; rijden, teambesprekingen, foto’s maken, boodschappen doen, spullen nakijken enz.

Vanmiddag hebben de paarden in de paddock’s gestaan (wat nu gelukkig toch mag van de organisatie) en hebben we gezamenlijk geluncht naast de paarden. Een gedeelte van de grooms is vervolgens met auto’s op pad gegaan om de route en de vetgates vast te verkennen. Gisteren hebben we de eerste 2 vetgates bezocht, maar helaas was er nog weinig opgebouwd. Waar zaterdag de 2^e vetgate is, staat nu nog een kudde koeien met stier. We zijn toch maar niet onder het schrikdraadje door gegaan om het terrein te bekijken.

Vandaag zijn de grooms de laatste 3 vetgates op gaan zoeken en hebben Jarmila, Carola en ik Noniusz geschoren. In verband met de warmte en om het koelen efficiënter te laten verlopen is zijn hals en achterhand nu een stukje kaler. Uiteraard is de plek van het zadel, singel en hoofdstel niet geschoren om schuur- en drukplekken te voorkomen.

Later op de middag zijn er wederom enkele grooms een uur gaan stappen met de paarden. ’S Avonds worden de paarden pas laat gevoerd, om ze te laten wennen aan het late eten. Op de avond voor de wedstrijd krijgen ze rond 12 uur ’s nachts hun laatste krachtvoer. Omdat de start midden in de nacht zal vallen, krijgen ze dan geen krachtvoer meer voor de start.

De sfeer is goed en eigenlijk best ontspannen, alleen de wisselende ideeën van de organisatie over het aantal groomauto’s vragen wat flexibiliteit. Ons schitterende schema waar we weken aan hebben gewerkt, kan weer overboord. En de kans bestaat dat het plan eind van de week wéér veranderd. Maar verder is alles prima geregeld en kunnen we ons optimaal voorbereiden. Morgen zal er nog ongeveer hetzelfde uitzien, maar vrijdag wordt het serieus; dan is om 9.00 de voorkeuring. Spannend? Nee hoor

Ik zit hier nu in het donker naast de receptie van het vakantiepark waar we een huisje hebben van het draadloos internet te genieten. En van de kou… dus ik ga snel Noniusz hooi geven en dan lekker uitrusten van de reis.

Country Mill uit Nijkerk steekt veel tijd en vakmanschap in een goed passend zadel voor Noniusz. Daarnaast heeft Country Mill een Tribal zadel ter beschikking gesteld voor Depozit tijdens het Nederlands Kampioenschap waarmee hij naar een zilveren medaille liep.

Onze hoefsmid Hans Platte staat altijd klaar om de hoeven van Noniusz te verzorgen. Hans neemt de tijd voor alle details en heeft zich verdiept in de endurance. Hij gebruikt producten van Vettec om de hoeven te beschermen.

Ook Blue4Green steunt onze EK deelname. Blue4Green ontwikkelt diagnostische apparatuur voor dierenartsen op basis van een innovatieve Lab-on-a-Chip technologie. Endurance draait om het monitoren van de conditie en gezondheid van het dier en dat is precies wat de producten van Blue4Green overal en op elk moment mogelijk maken.

Tenslotte stelt Garmin een GPS apparaat beschikbaar om exact de afstand en gemiddelde snelheid in de gaten te houden.

Veel dank aan hen en alle anderen die hebben bijgedragen!

Vandaag verblijven we in de mooie gite van Grand Givry van Fons en Henriette Cornelissen in Meillant. Noniusz heeft zelfs nóg meer ruimte dan wij en kan makkelijk rondjes galopperen in zijn stal. Hij heeft lekker in de paddock gestaan, gewandeld tussen Jarmila en mij in en vol ongeduld geposeerd met mij in de sponsorkleding.

Zelf hebben we van de gelegenheid gebruikt gemaakt om mijn verjaardag te vieren en even uit te rusten tussen de jonge paarden en koeien van Grand Givry. Henriette en Fons fokken blonde koeien die heerlijk in de wei staan met de hele familie bij elkaar. Daarnaast hebben ze ongeveer 50 Nederlands paarden in de opfok, die alle ruimte hebben op de vele hectares in het licht glooiende landschap.

Morgen hoeven we nog maar een (relatief) klein stukje naar Florac en we hopen aan te komen zodra de stallen open gaan. Noniusz heeft dan de hele week om te acclimatiseren en wij kunnen vast de route verkennen en andere voorbereidingen treffen.